خدایا !  جز تو  دیگر  کیست ما را؟

                             که جزتو نیست  هست ونیست  ما را

 

نوشته شده توسط در 93/01/01
 

     کاش بنشینیم جایِ روبرویی و از آن جا بنگریم

     کم کنیم  از انتظار و  خُلقِ خود، خوش پروریم

 

     کاش از خودخواهی و  گیر و غُر ِ خود  کم کنیم

     مثلِ رود از هرچه سنگ و خار و خارا  بگذریم

 

     بگذریم و  گرد و گِل را  ته نشین  سازیم و  پس

     صاف و ناب و بی ریا گردیم و  خیلی هم  کریم!

 

     خسته  و  دلتنگ و  غمگین و  اگر  دِق  کرده ای ،

     دیگری دیدی ولی خوب است و خوش، نشکن حریم

 

     کرده ایم  عادت  اگر  بر چشم ِ اغماض ِ رفیق ،

     نیست موجب تا که او را خرد و کوچک بشمریم!

 

     میترا!  بُگذر تو هم از خوب و بد، چون بگذرد

     ذرّه ی ِ  پاک ِ درونی را  ببین،  نه این  گریم !

 

نوشته شده توسط در 93/05/06

 

شعرهایِ شور و شوق و نوحه یِ سوزِ فراق

می چکد از چشم هایم ، بی کلام و بی سیاق

 

در پناهی که  نگیرد  غیر، از حالم  سراغ

می کنم روشن اجاق ِ یاد و سرد ِ حال، داغ

 

خیره می مانم به تاریکی ِ طاق ِ بی چراغ

سینه می یابد  به یادت  اندک آرام و فراغ

 

خوانِ نورِ یک حضورت شمع جان را چلچراغ

طفلِ زار ِ معرفت هم  می شود  قبراق و چاق!

 

نیستم من زاغ ِ راغ و بلبل ِ خوشخوان ِ باغ

بلکه عنقا می شوم بر قاف ِ عشق از اشتیاق

 

از فنا  دورم به ظاهر می کنند، اهل و رِفاق

می رسم  امّا   به اشراق و  بقا   از اتفاق!

 

میترا باشد رضا بر سهلِ هجر و وصلِ شاق

نیست  مقصود ِ خدای ِ عشق ،  آخر  افتراق

 

 م.ع      6/ 5/ 93

نوشته شده توسط در 93/05/06
 

   مرا به حال خودم بگذارید

   ای همه یِ من های بی "من"!

   ...

   چرا باید داوری کنم؟  داد بستانم؟

   آیا من دادار ِ بی عارم؟!

   ..

   مرا چه به خوب و بد ِ کار ِ این و آن؟

   چه به توضیح و توبیخ؟ ..   چه به  تو چه و  تو چنان؟

   ..

   بگذارید به آبادشهر ِ درونم سفر کنم ..

   به بی کرانه ها.. به قعر ِ سکوت ..!

 

   رهایم کنید!

   می خواهم پر بکشم به دیار ِ بی منی و بی تویی..  

   بی خودی و بیخودی..

   .. به وقت آباد ِ تنهایی.. !!

 

   رهایم کنید ای همه ی من های تنیده در من!

   خسته نمی شوید از این همه اظهار ِ وجود..؟

   ... 

    رهایم کنید        

    ای

    "سینه سپر  طاووس پر  قوقول طوطی  زاغ ِ بی حاصل"!!

 

نوشته شده توسط در 93/05/03
 

   نتیجه ی ِ

   تردُّد  در اطلاعات و غور کردن:

   انبساط ،

   عُبور ، ...

   رُشد !

        نتیجه ی ِ

        تردید و اطلاعاتی عمل کردن:

        انقباض ،

        رُکود ، ...

        اُرد !!

         >

              " حالا می فهمم "

               کجاست تفاوت ِ بین ِ :

               شهامت و ترس

               عصیان و حرمان

               ابافضل و ابنِ جهل

               مؤمن و مرتد

               یُسر و عُسر

               مِهر و مَهر

               عشق و...فتق!!

 

نوشته شده توسط در 93/04/31 |
 

   اگر آرایش نشاید

   گل و سنبل هم نباید؟

 

                  "حالا می فهمم" علتِ این همه  تنو ع ِ رنگی را

                  شاید که به رحم آورد شیشه  دل ِ سنگی را !!!

 

   ظاهر زیبا و رنگ رنگیِ دنیا 

   نه برای فریب است

   که برایِ برانگیختنِ احساسات است

   در راه اندیشه و معرفت!!

   

نوشته شده توسط در 93/04/10
    *     *     *     *     *

 

  نماز و روزه بزرگ است

   لکن

   کبر و حسد و حرص از دل بیرون کردن،  بزرگ تر  است

   که دل

   جای ِ نظر ِ خداوند است

 

   *     *     *     *     *

 

   تحیّر ،

   چون مرغی بود

   که از مأوای خود بشود ، به طلب چینه ؛

   و چینه نیابد

   و دیگر باره ،   راه مأواش نداند!

  

   *     *     *     *     *

 

   " ابوالحسن مَثلِ خود چنان یافت که درختی خشک شده ،

   تازه شود و برگ و شکوفه بیاورد ؛

   پس آتش بیاید و همه سوخته کند!" 

 

   *     *     *     *     *

 

   " عشق سه است: یکی سوزنده و یکی افروزنده و یکی سازنده! "

 

   *     *     *     *     *

 

   معرفت آدمی نسبت به ذاتِ حق   موهبتی است آن سری

   که با کوشش ِ عقل   به دست نمی آید!

 

   *     *     *     *     *

 

   " در زیر خاربُنی در دنیا با خداوند زندگی کردن

   دوست تر از آن دارم که

   در بهشت ، زیر درخت طوبی که از وی خبر ندارم! "

 

     *     *     *     *     *    

 

   " چندان راه به حق می رود که

   موی اندام ها و ریگ بیابان ها و قطرات باران ها و برگ درختان.

   به هر راهی که بوالحسن برفتی و ازآن رنج یافتی،

   برگردیدی و به راهی دیگر برفتی.

   هرکجا شهری بود آن را بسیار راه ها بوَد

   و بدان راه ها مخاطره ها بود،

   لیکن به راهی روند که ایمن تر بوَد.

   و هرکه به حق راه جوید، عاقبت راهی یابد که به حق رسد."

 

    *      *     *     *     *

 

   " با حق قدم زدن، صعب است

   هر کس با حق قدم زند، باید که

   هرچه کردنی بود، کرده بود

   و هر چه شنیدنی بود، شنیده بود

   و هر چه دیدنی بود، دیده بود

   و هرچه دانستنی بود، دانسته بود."

 

     *     *     *     *     *

 

   "همه خلق که به حق رسیدند،

   به عنایت حق رسیدند و به کلام حق

   و به سخن پیران دست درزدند و جهد کردند

   دَر ِ اندوه پدید آمد و جهد کردند در فعل،

   تا اخلاص پدید آمد

   و بایستادند در نور، تا حق پدید آمد؛

   چون حق پدید آمد، جز از حق هیچ نماند."

 

    *     *     *     *     *

 

   " این خلق در آن می کوشند که

   چیزی از اینجا برند که سزای آنجا بوَد.

   از اینجا به آنجا

   چیزی نتوان برد که سزای آنجا بود.

   بنده، چنان گوهری تر بود که

   از آنجا چیزی اینجا آورد که اینجا غریب بود! "

 

    *     *     *     *    *

 

                                              از کتاب: (نوشته بر دریا)  

                                                                            (شفیعی کدکنی)

 

نوشته شده توسط در 93/04/06
 

   تو مى خواهى غلط باشم؟        بـه فكـر ِ مغـفـرت باشـم؟

   نه!  مى خواهم خودم باشم        نه این که هفتــ ـخط باشـم!
 
   شبيـه ِ  هيـچ فـردى،  نه!         شبـيه ِ  خود   فقـط  باشم
 
   ميـان ِ ديگـران ،   امّــا            بـدون ِ  معـذرت  باشم!
 
   نه اين كه بى خرد باشم،           بـدون ِ مشــورت  باشم،
 
   كه  در راه ِ  حقيـقـت ها            نه بى خط، نه به خط باشم!
 
   نه خودخواهم نه دیگرخواه!       نه بربط زن، نه بط باشم!
 
   نه وحشيـ ــم! نه انسيـ ــم!      قلـم را  فـاق و قـط  باشم
 
   نه دنبــاله رو  و   مـدّاح           نه بر تخت ِ  سِـمـت باشم
 
   به سَمت وسوىِ حق  راهم        نه بـاد ِ هـر جهـت  باشـم!
 
   نه دور از مـردمـان ِ اهـل          نه دايم  اهل ِ  چـت باشم!
 
   نه باز و نه به رویِ دست       نه بسته كول و كت باشم
 
   نه سـر بر راه ِ  سنـت ها          نه ول، نه پار و لت باشم
 
   نه خشـكِ  هـر بيـابـانـى،        نه تر از هرچه شط باشم
 
   نه خلعت مى دهم  كس را       نه خواهانِ صِـلَـت باشم
 
   نه دربان  و  نه شاهنـشاه         وزيـر، از مرحمـت باشم!
 
   تلاشـى نيـست   تا حتا             به تخت ِ منـزلـت  باشم!
 
   شِـكر مى سازم از شُـكرم         به سُـكرى  بى سقط باشم!
 
   نه بى حال و  نه تب دارم          كه در اوج ِ صحـت باشم!
 
   چرا؟ چون اهلِ   تحقیقم         تعــادل را  صفـت باشـم!
 
   به سمتی از  خردورزی            نه  بر سمت ِ  دلت باشم!
 
   خدايى، مى شود اين خود        اگر  با معـرفـت  باشم !!!
 
 
نوشته شده توسط در 93/04/02
  

  هلهله های شادی

  و بوق های رضایت 

  از تیمی    که به ظاهر باخته ،

  بزرگترین درس است :

                 " برد و باخت مهم نیست

                  مهم این است

                  نقش خویش را

                  خوب   بازی کنیم! "

 

 

نوشته شده توسط در 93/03/31
 

 

     هروقت نفسِ ناخدا، خودخواه و شاه می کنم،

      کوه ِ درون ِ  خویش را ، انبار ِ کاه می کنم!

 

     پس چون که غیبت می کنم، حمّالِ بار منفی ام؛

     خودرا به نکبت می کشم، چون بد نگاه می کنم

 

     وقتی که تهمت می زنم ، مثل ِ زغال می شوم ؛

     یک دل به آتش می کشم، صدرو  سیاه می کنم!

 

      وقتی که کام ِ این و آن، با فِعل و با نیش ِ زبان

      تلخ و به دل خون می کنم ، خود را تباه می کنم

 

     وقتی که از بی طاقتی، نفتی شوم بر روی آب

     از  آه ِ قلب ِ  سوخته ،  آتش  به راه  می کنم !

 

     رسوا  اگر  کردم  که تا   باشم  مُبرّا  از خطا ،

     از خویش غافل هستم وهم فکر ِ جاه می کنم!!

 

     راز  ِ به ناحق  برملا ، خود می شود  تیر  ِ بلا 

     سلطانِ مهرم از وفا، سر چون به چاه می کنم!

 

     هرگز نمی خواهم شود هم رو و هم روزم سیاه!

     بر صفحه یِ تاریکِ شب، مشق ِ پگاه  می کنم!

 

 

                                                      سحرگاه جمعه 30 تیر 93     م.ع

نوشته شده توسط در 93/03/30 |
 

   آواز ِ بلبل ِ رها

   از سر ِ شور است

   و در قفس

   از سر ِ سوز!

 

                       نزن بند بر پا

                       چنان باش  تا خود

                       شوم پای بند!

 

 

نوشته شده توسط در 93/03/26
 

                       وقتی کنارم  آرامی

                       همیشه  مرا داری

 

                        وقتی بی قرار

                        به هر سو رو می گردانی،

                        دنبال آیینه ام می گردم!

 

          *     *     *     *     *

 

   هرچه به خودت بیشتر نگاه کنی

   مرا بهترخواهی شناخت!

 

   من اگر خوبم اگر بد

   انعکاسی از توام .... _________________

 

 

نوشته شده توسط در 93/03/14
 

   چگونه می خواهی قامتم را بشکنی

   وقتی پشت تمام خاطره هایت

   محکم ایستاده ام؟!

 

                         نه!   نمی شود

                         خالق خاطره های زیبا را

                         به فراموشی سپرد!

 

 

نوشته شده توسط در 93/03/14
 

     ساقه ام خرد اگر گشت و  گلم شد پرپر

     ذره ام، ریشه دوانده ست ولی تا قمصر

 

     آتشم  سرد شده است و  اگر خاکستر

     باز ققنوس من از عشق زند بال و پر

 

 

 

         *          *          *          *          *

 

                

                  می شود این زندگی را با گذشت آسان گرفت

                  جان اگراز ما گرفت، اما دوباره  جان گرفت

 

                  می شود وسعت به قلب وعاشقی و عشق داد

                  روی توپی خار گل کرد و بَری از آن گرفت

 

 

نوشته شده توسط در 93/03/14

 

    *

    قانون ِ تو تشویق ِ به حوری می کرد

    حسّ من از این قاعده دوری می کرد

 

    تو رفتی و  دل بر دل ِ قانون  بستی

    این عقد فقط  وصله ی زوری می کرد

 

    *

    آیین ِ تو  آیینه  شکستن  آموخت

    بند دل من گسست و دفتر را سوخت

 

    این نخ شدن ِ به سوزن ِ حور و جنان

    چشمان ِ به در دوخته ام  آخر دوخت!

 

    *

    رفتی و دل از دست شد و عاشق شد

    بر جور ِ زمانه و تو هم  فائق  شد

 

    آری! تو که رفتی، عاقبت فهمیدم

    قلب ِ دگری به عشق من لایق شد

 

    *

    ای مظهرِ عشق! برتو عاشق هستم

     بر درگه ِ تو  لایق و شائق  هستم

 

    اکنون بپذیر  این صلاتم،  خالق!

    من بنده ی ِ تو خدایِ وامق هستم

 

    *

نوشته شده توسط در 93/03/03
   *

   وقتی

   باغچه یِ همسایه

   باغ است،

   آفتاب ِ خانه مان

   داغ است!

 

             *

              وقتی

              علف باغچه را

              باید چید،

              تخم علف هرز

              چه دستی پاشید؟!

  

                                *

                                وقتی گل همسایه ی خود می چیدی

                                آیا گل و نوغنچه ی باغت دیدی؟

 

                                پروات نبود  از هنر ِ صد گلچین

                                وقتی که به باغ مردمان می ریدی؟!

 

 

نوشته شده توسط در 93/03/02
    *

    اسير هوس

    به هر دری می زند

    اما

    جویای عشق

    یک  در   بیشتر    نمی شناسد

    ...

    همه ی هستی و مستی آنجاست!

     .

نوشته شده توسط در 93/03/02
   -

   می گویند:

    مردها، از راه چشم عاشق می شوند

   و زن ها از راه گوش!

   - 

   می گویم:

   بعد از این عشق،

   مردها نمی توانند فقط  بیننده باشند

   و اگر از راه گوش، سیر نشوند؛

   این کمبود 

   بی قرارشان می کند

   و چشم هایشان را

   هیز و هیزتر!

   و زن ها اگر

   چشمشان،   شنیده ها را تأیید نکند

   گوش هایشان کر می شود

    و شاخک هایشان

   تیز و تیزتر!!

   . 

                         م.ع

نوشته شده توسط در 93/02/26
***

فلک  قسمت نموده  کارها را             به هر کس قطعه ای از ماجرا را

ولی با ما چو اول دوست بوده            دو چندان کرده زحمت های ما را

***

دوران ِ جوانیم به سختی  طی شد        این رخش ِ سبک بال  دو پایش پی شد

فردا که بمیرم، دو سه روزی گویند      کی آمد و چون کرد و به پایان کی شد

***

دلم چون خون ز آتش گشت امروز       تنم سرد و جگر افتاده در سوز

شدم  نوری  ز مهر ِ پاک ِ  یزدان        خدایا  آتش ِ عشقم   بیفروز!

***

چو نشناسیم دشمن را به از دوست       در این حالت دهان بستن چه نیکوست

سخن گو چون گهر، قیرات قیرات        که دل گنجینه و مغزت ترازوست!

***

عجب شد که بشرها ترفه رندند           که شعر دیگران بر خود ببندند 

من ِ بی چاره  عمری دم  ببستم           مبادا  خلق   بر ریشم  بخندند

***

نوشته شده توسط در 93/02/23 |
 *

  ------

  آن قدر

  بازیگردان

  هوس را

  حرص زد

  که عاقبت

  قات زد !

  کفش و رخش ِ نقشم را

  به غارت برد و

  سکانس ِ کفشدوزکم را

  کات کرد!

  ..

  کفشدوزکم را که کُشت

  سرِ آفتاب گردانم

  آفت زد!

  دیگر

  سمت ِ او نچرخیدم

  _________

          *

                 *

                         *

                 - - - - - - - - -

                 مور ِهیپنوتیزمت

                 رز ِ صورتیم را  

                 خواب کرد

                 و شته های زرد را

                 بر شاخ ِ مینیاتوریم سوار

                 تیشه ی ِ فرهاد ِ حرصت اما

                 عاقبت

                 ریشه ی ِ خواب ِ سیاه را زد!

                 ..

                 صدای ِ بیداری ِ شیرینم را

                 خسرو ِ مهر شنید

                 ..

                 میر ِ باغ  

                 بالِ پرستو را

                 چنان جانانه

                 به شانه هایِ شاخه ام

                 پیوند زد

                 که رُزم را

                 رونده ای کرد

                 به سمت ِ لعل ِ آسمان !!

                 ______________

                              *

                                      *

                                               *

                                     - - - - - - - - - - -

                                     میوه ی رز ِ وجودم

                                     در خمره ی ِ قلبی پاک

                                     با حرارت ِ عشقی ناب بود

                                     که آن چنان می جوشید و

                                     شرابی بود مستانه 

                                     و بوی ِ خوشش

                                     شانه به شانه

                                     به گوش ِ خلق

                                     ترانه !

                                     اما حیف

                                     که توفان حرص و هوست

                                     شورم را ندید و شورش کرد

                                     خمره ام یله کرد و

                                      قلبم را له

                                     و تمام مستیم را تاراج!

                                     ____________

                                                *

                                                         *

                                                                  *

 

                                                                - - - -

                                                                آن قدر

                                                                بر هر بامی

                                                                تخمی گذاشتی

                                                                که شمارش ِ جوجه هایت

                                                                مرغ ِ دلم را

                                                                سیمرغی کرد

                                                                نشسته بر

                                                                قله ی قاف!!

                                                               ________

 

نوشته شده توسط در 93/02/14
*

آن قدر

برای دلت

شریک طلب کردی

که به یگانگی ات

سخت مشرک شدم!

*

نوشته شده توسط در 93/02/08

* 

فشردنِ دستِ سرد

قلب ِ گرمت را

منجمد خواهد کرد!

*

 

 *

   هیچ کانونی

   با گرمایِ

   فرضی و قرضی

   گرم نخواهد ماند!

   *

 

* 

هر نازی

از سر ِ دغل بازی،

روزی

سیلی ِ محکمی می شود به روی ..

تا بدانیم :

والله خیر الماکرین!

* 

نوشته شده توسط در 93/02/08
  *

   مشق ِ عشق را

   جز با کِلک ِ صداقت

   نمی توان نوشت؛

   آن چنان که

   کَلکِ زندگی را

   هرگز

   با دوز و کلک

   نمی توان

   از غرق شدن

   نجات داد!

   *

نوشته شده توسط در 93/02/08

*

هر جور زور

عاقبت یک روز

عصیان در پی دارد!

... 

هجرت ها و

جدایی ها ،

مرد سالاری ها و

زن ذلیلی ها،

بد خلقی ها و

بیماری ها

و هر جنایت و خیانتی

ریشه در همین اصل دارد!!

...

 

هر عقده ای

ناخواسته

روزی غده ای سرطانی می شود

بی هیچ درمانی

...

 

پیشگیری

اصلی است که

نادیده گرفتنش

می شود همان

از ماست، که بر ماست!

*

نوشته شده توسط در 93/02/08
 * 

ما عشق را

برعکس ترجمه می کنیم

...

مدعی عشق را

نه غِشِّ در عشق

نه غش کردن به دروغ

جایز است!

*

  *

   ما عادت کرده ایم

   خودخواهی هایمان را

   عشق معنا کنیم

   ...

   حالا می فهمم

   چرا مهر بی دریغ

   و بخشش بی حساب

   هضمش برای بعضی سنگین است

   و چرا بعضی آن را

   به غلط

   تفسیر و تأویل و قضاوت می کنند!

   *

نوشته شده توسط در 93/02/08 |

*

آن قدر

بادت،

بیدم را لرزاند

که تمام پشمم ریخت!

...

حالا دیگر

نه بیدم

و نه مجنون

و نه سبویی دارم

تا کسی آن را بشکند!

.

نوشته شده توسط در 93/02/08
 ...
  ...

  فریادهایم

  تبری بی نا بود

  که هیچ اثری در سنگ نکرد

  اما تراکم امواجش

  پژواکی بینا شد

  که دیوار صوتی را شکست!

  حالا دیگر گوش من هم سنگین شده است!!

  ..

                 ...

                 خوب می دانم

                 فریادی که از سکوتم بلند است را

                 هیچ گوشی یارای شنیدن نیست!!

                  ..

                             ...

                             مرا سرزنش نکنید اگر نمی شنوم

                             حس شنوایی ام را

                             با پنبه ای که در گوششان بود

                              آرام آرام

                              سر بریدند!!

                              ..

                        م.ع

نوشته شده توسط در 93/02/07

*

عشق را درعمل است و کارِهرعاقل نیست

که قیاس و مَثَل و حساب ، کار ِ دل نیست

.

مستی و مونسی ِ اهلِ ریا؟  ممکن نیست

چشم خودبین، به انیسیِ صفا  قابل نیست

.

جور ِ ارباب ِ جفا تا به کجا، صبر کجا؟

به خدا هم که خدا به این وفا  مایل نیست

.

چند  باید  بنشینی   به در ِ  کاخ ِ ستم

عمر رفت ازکف و برعدل کسی شاغل نیست

.

حکم ِ مردانِ ریا، حکم ِ تجارت باشد

سود ِ این قافله با خلوتیان ِ دل نیست

.

عاشقان آینه ی ِ ذات و صفات ِ حقند

 جلوه اش را دغلِ اهلِ ریا حائل نیست

.

آن پناهنده ی ِ آغوش ِ هوس،  نزد ِ وفا

هرکجایی شده است و حقِّ آب و گل نیست

.

آن کِه را غمزه ی هر دلبرکی  شیر نمود

شیرِ این بیشه نه و در دلِ ما منزل نیست!

.

میترا!  شعشعه ی ِ پرتو ِ مهر ِ ازلی

شامل ِ حال ِ جفابال و دلِ غافل نیست

.

*

م.ع

نوشته شده توسط در 93/02/06

*

آنقدر در مسیر

گم شده ام

که حالا دیگر

دستِ راست و چپم را

خوب می شناسم!

و با وزشِ هر نسیم

شمال و جنوب را

خوب تشخیص می دهم!

.

------------------

*

وقتی دستت را گرفتم

تا پا به پای هم قدم برداریم

آنقدر برای تک روی

زمینم زدی

که حالا دیگر یاد گرفته ام

دست به زانوی خود بزنم

برایِ بودن و ایستادن و رفتن

رفتنی حتا بی وداع ... !!

.

--------------------

*

اگرچه در مسیر

با هر تیرِ جفا

زخمی برداشته ام عمیق

اما حالا دیگر

سطحی نمی نگرم،

نه عشق را

و نه دعوای بر سر وفا و جفا

و نه این همه مکر و کبر و ریا

...

حالا دیگر باور دارم که عشق

برای هرکسی

تعریفی جدا دارد

هم چنان که

تعریف "من و تو" 

 در دفتر ِ " ما "

 هرگز نمی گنجد!

.

--------------------

*

هر بار که زمین خوردم

چشمم

به چاله چوله هایی افتاد

که تو رویشان را

پوشانده بودی!!

.

نوشته شده توسط در 93/02/05
   *

   زیر ِ نور خدا که می نشستم

   در دلم با او

   هزار سخن می گفتم

   از مسیر پیش رو...

   و گویی او،

   با زبانِ بی زبانی می گفت:

   باید با پاهایِ خودت بروی

   تا به حقیقت برسی!

   گفتم: وقتی رسیدم، چه می شود؟

   به چه دست می یابم؟

   گفت : به هیچ!

   گفتم: اگر هیچ، پس چرا بروم؟

   گفت: تا نروی و خودت نرسی،

   باور نمی کنی

   و همیشه گمشده ای داری،  

   که می خواهی بروی تا پیدایش کنی.

   و نیز گفت:

   البته این هیچی که بدان می رسی

   با هیچی که اکنون می شنوی

   زمین تا آسمان،    

   فرق دارد!

   ...

   با نوری که او به دلم تابید

   در تاریکی ها، بی هراس

   قدم گذاشتم

   رفتم و رفتم و رفتم

   تا بیابم آنچه را که ممکن می شود، از ندانسته ها ...

   تا رمز گشایی کنم

   علت هر پدیده را...! 

   رفتارها  را دیدم و

   رازها را جستجو کردم

   هر چه پیش آمد را

   پذیرش کردم

   و تنها شاهد بودم و تماشاگر ...

   رفتم و دیدم و جستجو کردم

   رفتم تا رسیدم به هیچ!

   هیچی که با هیچ ِ در بیان،     خیلی فرق داشت

   همان که می گویند:

   شنیدن کی بود مانند دیدن!

   هیچی که   برای رسیدن به آن

   سیب ِ کالم    رسید و پخته شد!

   و از درخت افتاد!

   افتاد

   و "هیچ" را

   محکم در بغل گرفت!

   .

   اما

   در این عبور

   به حقیقتی دیگر هم

   دست یافتم

   آن چه همیشه مانعی بود بزرگ

   برای رسیدن به این معرفت

   و آن

   دروغی بود که راست می نمود!

   ..

   و تازه فهمیدم

   او که می گفت:

   "علاوه بر صدا

   صداقت هم می ماند" ،

   یعنی چه !

   .. 

   فهمیدم

   چشم ها را که بشوییم

    دروغ

   نمی تواند تا ابد

   پنهان بماند!!!

   . 

   نتیجه ؟

   :

   حالا

   آرامشی دارم

   که هیچ زمان نداشته ام!

   *

   واین نیز برای تولد زهره:

                               *

                                زمانی

                                سایتی بود و آسمانی

                                زهره ای بود و

                                خاطراتی از جنس شعر!

                                ...

                                یادش به خیر!

                                شطحیاتش این بود :

                        " و دیگر... هیچ !! "

                               *

 

نوشته شده توسط در 93/01/16 |
 
مطالب قدیمی‌تر