خدایا !  جز تو  دیگر  کیست ما را؟

                             که جزتو نیست  هست ونیست  ما را

 

نوشته شده توسط در شنبه 14 تیر1393
 

   مرا به حال خودم بگذارید

   ای همه یِ من های بی "من"!

   ...

   چرا باید داوری کنم؟  داد بستانم؟

   آیا من دادار ِ بی عارم؟!

   ..

   مرا چه به خوب و بد ِ کار ِ این و آن؟

   چه به توضیح و توبیخ؟ ..   چه به  تو چه و  تو چنان؟

   ..

   بگذارید به آبادشهر ِ درونم سفر کنم ..

   به بی کرانه ها.. به قعر ِ سکوت ..!

 

   رهایم کنید!

   می خواهم پر بکشم به دیار ِ بی منی و بی تویی..  

   بی خودی و بیخودی..

   .. به وقت آباد ِ تنهایی.. !!

 

   رهایم کنید ای همه ی من های تنیده در من!

   خسته نمی شوید از این همه اظهار ِ وجود..؟

   ... 

    رهایم کن ای:

   "سینه سپر طاووس پر قوقول طوطی جغدِ پا در گِل"!!

 

نوشته شده توسط در جمعه 3 مرداد1393
 

   نتیجه ی ِ

   تردُّد  در اطلاعات و غور کردن:

   انبساط ،

   عُبور ، ...

   رُشد !

        نتیجه ی ِ

        تردید و اطلاعاتی عمل کردن:

        انقباض ،

        رُکود ، ...

        اُرد !!

         >

              " حالا می فهمم "

               کجاست تفاوت ِ بین ِ :

               شهامت و ترس

               عصیان و حرمان

               ابافضل و ابنِ جهل

               مؤمن و مرتد

               یُسر و عُسر

               مِهر و مَهر

               عشق و...فتق!!

 

نوشته شده توسط در سه شنبه 31 تیر1393
 

   اگر آرایش نشاید

   گل و سنبل هم نباید؟

 

                  "حالا می فهمم" علتِ این همه  تنو ع ِ رنگی را

                  شاید که به رحم آورد شیشه  دل ِ سنگی را !!!

 

   ظاهر زیبا و رنگ رنگیِ دنیا 

   نه برای فریب است

   که برایِ برانگیختنِ احساسات است

   در راه اندیشه و معرفت!!

   

نوشته شده توسط در سه شنبه 10 تیر1393
    *     *     *     *     *

 

  نماز و روزه بزرگ است

   لکن

   کبر و حسد و حرص از دل بیرون کردن،  بزرگ تر  است

   که دل

   جای ِ نظر ِ خداوند است

 

   *     *     *     *     *

 

   تحیّر ،

   چون مرغی بود

   که از مأوای خود بشود ، به طلب چینه ؛

   و چینه نیابد

   و دیگر باره ،   راه مأواش نداند!

  

   *     *     *     *     *

 

   " ابوالحسن مَثلِ خود چنان یافت که درختی خشک شده ،

   تازه شود و برگ و شکوفه بیاورد ؛

   پس آتش بیاید و همه سوخته کند!" 

 

   *     *     *     *     *

 

   " عشق سه است: یکی سوزنده و یکی افروزنده و یکی سازنده! "

 

   *     *     *     *     *

 

   معرفت آدمی نسبت به ذاتِ حق   موهبتی است آن سری

   که با کوشش ِ عقل   به دست نمی آید!

 

   *     *     *     *     *

 

   " در زیر خاربُنی در دنیا با خداوند زندگی کردن

   دوست تر از آن دارم که

   در بهشت ، زیر درخت طوبی که از وی خبر ندارم! "

 

     *     *     *     *     *    

 

   " چندان راه به حق می رود که

   موی اندام ها و ریگ بیابان ها و قطرات باران ها و برگ درختان.

   به هر راهی که بوالحسن برفتی و ازآن رنج یافتی،

   برگردیدی و به راهی دیگر برفتی.

   هرکجا شهری بود آن را بسیار راه ها بوَد

   و بدان راه ها مخاطره ها بود،

   لیکن به راهی روند که ایمن تر بوَد.

   و هرکه به حق راه جوید، عاقبت راهی یابد که به حق رسد."

 

    *      *     *     *     *

 

   " با حق قدم زدن، صعب است

   هر کس با حق قدم زند، باید که

   هرچه کردنی بود، کرده بود

   و هر چه شنیدنی بود، شنیده بود

   و هر چه دیدنی بود، دیده بود

   و هرچه دانستنی بود، دانسته بود."

 

     *     *     *     *     *

 

   "همه خلق که به حق رسیدند،

   به عنایت حق رسیدند و به کلام حق

   و به سخن پیران دست درزدند و جهد کردند

   دَر ِ اندوه پدید آمد و جهد کردند در فعل،

   تا اخلاص پدید آمد

   و بایستادند در نور، تا حق پدید آمد؛

   چون حق پدید آمد، جز از حق هیچ نماند."

 

    *     *     *     *     *

 

   " این خلق در آن می کوشند که

   چیزی از اینجا برند که سزای آنجا بوَد.

   از اینجا به آنجا

   چیزی نتوان برد که سزای آنجا بود.

   بنده، چنان گوهری تر بود که

   از آنجا چیزی اینجا آورد که اینجا غریب بود! "

 

    *     *     *     *    *

 

                                              از کتاب: (نوشته بر دریا)  

                                                                            (شفیعی کدکنی)

 

نوشته شده توسط در جمعه 6 تیر1393
 

   تو مى خواهى غلط باشم؟        بـه فكـر ِ مغـفـرت باشـم؟

   نه!  مى خواهم خودم باشم        نه این که هفتــ ـخط باشـم!
 
   شبيـه ِ  هيـچ فـردى،  نه!         شبـيه ِ  خود   فقـط  باشم
 
   ميـان ِ ديگـران ،   امّــا            بـدون ِ  معـذرت  باشم!
 
   نه اين كه بى خرد باشم،           بـدون ِ مشــورت  باشم،
 
   كه  در راه ِ  حقيـقـت ها            نه بى خط، نه به خط باشم!
 
   نه خودخواهم نه دیگرخواه!       نه بربط زن، نه بط باشم!
 
   نه وحشيـ ــم! نه انسيـ ــم!      قلـم را  فـاق و قـط  باشم
 
   نه دنبــاله رو  و   مـدّاح           نه بر تخت ِ  سِـمـت باشم
 
   به سَمت وسوىِ حق  راهم        نه بـاد ِ هـر جهـت  باشـم!
 
   نه دور از مـردمـان ِ اهـل          نه دايم  اهل ِ  چـت باشم!
 
   نه باز و نه به رویِ دست       نه بسته كول و كت باشم
 
   نه سـر بر راه ِ  سنـت ها          نه ول، نه پار و لت باشم
 
   نه خشـكِ  هـر بيـابـانـى،        نه تر از هرچه شط باشم
 
   نه خلعت مى دهم  كس را       نه خواهانِ صِـلَـت باشم
 
   نه دربان  و  نه شاهنـشاه         وزيـر، از مرحمـت باشم!
 
   تلاشـى نيـست   تا حتا             به تخت ِ منـزلـت  باشم!
 
   شِـكر مى سازم از شُـكرم         به سُـكرى  بى سقط باشم!
 
   نه بى حال و  نه تب دارم          كه در اوج ِ صحـت باشم!
 
   چرا؟ چون اهلِ   تحقیقم         تعــادل را  صفـت باشـم!
 
   به سمتی از  خردورزی            نه  بر سمت ِ  دلت باشم!
 
   خدايى، مى شود اين خود        اگر  با معـرفـت  باشم !!!
 
 
نوشته شده توسط در دوشنبه 2 تیر1393
  

  هلهله های شادی

  و بوق های رضایت 

  از تیمی    که به ظاهر باخته ،

  بزرگترین درس است :

                 " برد و باخت مهم نیست

                  مهم این است

                  نقش خویش را

                  خوب   بازی کنیم! "

 

 

نوشته شده توسط در شنبه 31 خرداد1393
 

 

     هروقت نفسِ ناخدا، خودخواه و شاه می کنم،

      کوه ِ درون ِ  خویش را ، انبار ِ کاه می کنم!

 

     پس چون که غیبت می کنم، حمّالِ بار منفی ام؛

     خودرا به نکبت می کشم، چون بد نگاه می کنم

 

     وقتی که تهمت می زنم ، مثل ِ زغال می شوم ؛

     یک دل به آتش می کشم، صدرو  سیاه می کنم!

 

      وقتی که کام ِ این و آن، با فِعل و با نیش ِ زبان

      تلخ و به دل خون می کنم ، خود را تباه می کنم

 

     وقتی که از بی طاقتی، نفتی شوم بر روی آب

     از  آه ِ قلب ِ  سوخته ،  آتش  به راه  می کنم !

 

     رسوا  اگر  کردم  که تا   باشم  مُبرّا  از خطا ،

     از خویش غافل هستم وهم فکر ِ جاه می کنم!!

 

     راز  ِ به ناحق  برملا ، خود می شود  تیر  ِ بلا 

     سلطانِ مهرم از وفا، سر چون به چاه می کنم!

 

     هرگز نمی خواهم شود هم رو و هم روزم سیاه!

     بر صفحه یِ تاریکِ شب، مشق ِ پگاه  می کنم!

 

 

                                                      سحرگاه جمعه 30 تیر 93     م.ع

نوشته شده توسط در جمعه 30 خرداد1393 |
 

   آواز ِ بلبل ِ رها

   از سر ِ شور است

   و در قفس

   از سر ِ سوز!

 

                       نزن بند بر پا

                       چنان باش  تا خود

                       شوم پای بند!

 

 

نوشته شده توسط در دوشنبه 26 خرداد1393
 

                       وقتی کنارم  آرامی

                       همیشه  مرا داری

 

                        وقتی بی قرار

                        به هر سو رو می گردانی،

                        دنبال آیینه ام می گردم!

 

          *     *     *     *     *

 

   هرچه به خودت بیشتر نگاه کنی

   مرا بهترخواهی شناخت!

 

   من اگر خوبم اگر بد

   انعکاسی از توام .... _________________

 

 

نوشته شده توسط در چهارشنبه 14 خرداد1393
 

   چگونه می خواهی قامتم را بشکنی

   وقتی پشت تمام خاطره هایت

   محکم ایستاده ام؟!

 

                         نه!   نمی شود

                         خالق خاطره های زیبا را

                         به فراموشی سپرد!

 

 

نوشته شده توسط در چهارشنبه 14 خرداد1393
 

     ساقه ام خرد اگر گشت و  گلم شد پرپر

     ذره ام، ریشه دوانده ست ولی تا قمصر

 

     آتشم  سرد شده است و  اگر خاکستر

     باز ققنوس من از عشق زند بال و پر

 

 

 

         *          *          *          *          *

 

                

                  می شود این زندگی را با گذشت آسان گرفت

                  جان اگراز ما گرفت، اما دوباره  جان گرفت

 

                  می شود وسعت به قلب وعاشقی و عشق داد

                  روی توپی خار گل کرد و بَری از آن گرفت

 

 

نوشته شده توسط در چهارشنبه 14 خرداد1393

 

    *

    قانون ِ تو تشویق ِ به حوری می کرد

    حسّ من از این قاعده دوری می کرد

 

    تو رفتی و  دل بر دل ِ قانون  بستی

    این عقد فقط  وصله ی زوری می کرد

 

    *

    آیین ِ تو  آیینه  شکستن  آموخت

    بند دل من گسست و دفتر را سوخت

 

    این نخ شدن ِ به سوزن ِ حور و جنان

    چشمان ِ به در دوخته ام  آخر دوخت!

 

    *

    رفتی و دل از دست شد و عاشق شد

    بر جور ِ زمانه و تو هم  فائق  شد

 

    آری! تو که رفتی، عاقبت فهمیدم

    قلب ِ دگری به عشق من لایق شد

 

    *

    ای مظهرِ عشق! برتو عاشق هستم

     بر درگه ِ تو  لایق و شائق  هستم

 

    اکنون بپذیر  این صلاتم،  خالق!

    من بنده ی ِ تو خدایِ وامق هستم

 

    *

نوشته شده توسط در شنبه 3 خرداد1393
   *

   وقتی

   باغچه یِ همسایه

   باغ است،

   آفتاب ِ خانه مان

   داغ است!

 

             *

              وقتی

              علف باغچه را

              باید چید،

              تخم علف هرز

              چه دستی پاشید؟!

  

                                *

                                وقتی گل همسایه ی خود می چیدی

                                آیا گل و نوغنچه ی باغت دیدی؟

 

                                پروات نبود  از هنر ِ صد گلچین

                                وقتی که به باغ مردمان می ریدی؟!

 

 

نوشته شده توسط در جمعه 2 خرداد1393
    *

    اسير هوس

    به هر دری می زند

    اما

    جویای عشق

    یک  در   بیشتر    نمی شناسد

    ...

    همه ی هستی و مستی آنجاست!

     .

نوشته شده توسط در جمعه 2 خرداد1393
   -

   می گویند:

    مردها، از راه چشم عاشق می شوند

   و زن ها از راه گوش!

   - 

   می گویم:

   بعد از این عشق،

   مردها نمی توانند فقط  بیننده باشند

   و اگر از راه گوش، سیر نشوند؛

   این کمبود 

   بی قرارشان می کند

   و چشم هایشان را

   هیز و هیزتر!

   و زن ها اگر

   چشمشان،   شنیده ها را تأیید نکند

   گوش هایشان کر می شود

    و شاخک هایشان

   تیز و تیزتر!!

   . 

                         م.ع

نوشته شده توسط در جمعه 26 اردیبهشت1393
***

فلک  قسمت نموده  کارها را             به هر کس قطعه ای از ماجرا را

ولی با ما چو اول دوست بوده            دو چندان کرده زحمت های ما را

***

دوران ِ جوانیم به سختی  طی شد        این رخش ِ سبک بال  دو پایش پی شد

فردا که بمیرم، دو سه روزی گویند      کی آمد و چون کرد و به پایان کی شد

***

دلم چون خون ز آتش گشت امروز       تنم سرد و جگر افتاده در سوز

شدم  نوری  ز مهر ِ پاک ِ  یزدان        خدایا  آتش ِ عشقم   بیفروز!

***

چو نشناسیم دشمن را به از دوست       در این حالت دهان بستن چه نیکوست

سخن گو چون گهر، قیرات قیرات        که دل گنجینه و مغزت ترازوست!

***

عجب شد که بشرها ترفه رندند           که شعر دیگران بر خود ببندند 

من ِ بی چاره  عمری دم  ببستم           مبادا  خلق   بر ریشم  بخندند

***

نوشته شده توسط در سه شنبه 23 اردیبهشت1393 |
 *

  ------

  آن قدر

  بازیگردان

  هوس را

  حرص زد

  که عاقبت

  قات زد !

  کفش و رخش ِ نقشم را

  به غارت برد و

  سکانس ِ کفشدوزکم را

  کات کرد!

  ..

  کفشدوزکم را که کُشت

  سرِ آفتاب گردانم

  آفت زد!

  دیگر

  سمت ِ او نچرخیدم

  _________

          *

                 *

                         *

                 - - - - - - - - -

                 مور ِهیپنوتیزمت

                 رز ِ صورتیم را  

                 خواب کرد

                 وشته های زرد را

                 بر شاخ ِ مینیاتوریم سوار

                 تیشه ی ِ فرهاد ِ حرصت اما

                 عاقبت

                 ریشه ی ِ خواب ِ سیاه را زد!

                 ..

                 صدای ِ بیداری ِ شیرینم را

                 خسرو ِ مهر شنید

                 ..

                 میر ِ باغ  

                 بالِ پرستو را

                 چنان جانانه

                 به شانه هایِ شاخه ام

                 پیوند زد

                 که رُزم را

                 رونده ای کرد

                 به سمت ِ لعل ِ آسمان !!

                 ______________

                              *

                                      *

                                               *

                                     - - - - - - - - - - -

                                     میوه ی رز ِ وجودم

                                     در خمره ی ِ قلبی پاک

                                     با حرارت ِ عشقی ناب بود

                                     که آن چنان می جوشید و

                                     شرابی بود مستانه 

                                     و بوی ِ خوشش

                                     شانه به شانه

                                     به گوش ِ خلق

                                     ترانه !

                                     اما حیف

                                     که توفان حرص و هوست

                                     شورم را ندید و شورش کرد

                                     خمره ام یله کرد و

                                      قلبم را له

                                     و تمام مستیم را تاراج!

                                     ____________

                                                *

                                                         *

                                                                  *

 

                                                                - - - -

                                                                آن قدر

                                                                بر هر بامی

                                                                تخمی گذاشتی

                                                                که شمارش ِ جوجه هایت

                                                                مرغ ِ دلم را

                                                                سیمرغی کرد

                                                                نشسته بر

                                                                قله ی قاف!!

                                                               ________

 

نوشته شده توسط در یکشنبه 14 اردیبهشت1393
*

آن قدر

برای دلت

شریک طلب کردی

که به یگانگی ات

سخت مشرک شدم!

*

نوشته شده توسط در دوشنبه 8 اردیبهشت1393 |

* 

فشردنِ دستِ سرد

قلب ِ گرمت را

منجمد خواهد کرد!

*

 

 *

   هیچ کانونی

   با گرمایِ

   فرضی و قرضی

   گرم نخواهد ماند!

   *

 

* 

هر نازی

از سر ِ دغل بازی،

روزی

سیلی ِ محکمی می شود به روی ..

تا بدانیم :

والله خیر الماکرین!

* 

نوشته شده توسط در دوشنبه 8 اردیبهشت1393
  *

   مشق ِ عشق را

   جز با کِلک ِ صداقت

   نمی توان نوشت؛

   آن چنان که

   کَلکِ زندگی را

   هرگز

   با دوز و کلک

   نمی توان

   از غرق شدن

   نجات داد!

   *

نوشته شده توسط در دوشنبه 8 اردیبهشت1393

*

هر جور زور

عاقبت یک روز

عصیان در پی دارد!

... 

هجرت ها و

جدایی ها ،

مرد سالاری ها و

زن ذلیلی ها،

بد خلقی ها و

بیماری ها

و هر جنایت و خیانتی

ریشه در همین اصل دارد!!

...

 

هر عقده ای

ناخواسته

روزی غده ای سرطانی می شود

بی هیچ درمانی

...

 

پیشگیری

اصلی است که

نادیده گرفتنش

می شود همان

از ماست، که بر ماست!

*

نوشته شده توسط در دوشنبه 8 اردیبهشت1393
 * 

ما عشق را

برعکس ترجمه می کنیم

...

مدعی عشق را

نه غِشِّ در عشق

نه غش کردن به دروغ

جایز است!

*

  *

   ما عادت کرده ایم

   خودخواهی هایمان را

   عشق معنا کنیم

   ...

   حالا می فهمم

   چرا مهر بی دریغ

   و بخشش بی حساب

   هضمش برای بعضی سنگین است

   و چرا بعضی آن را

   به غلط

   تفسیر و تأویل و قضاوت می کنند!

   *

نوشته شده توسط در دوشنبه 8 اردیبهشت1393 |

*

آن قدر

بادت،

بیدم را لرزاند

که تمام پشمم ریخت!

...

حالا دیگر

نه بیدم

و نه مجنون

و نه سبویی دارم

تا کسی آن را بشکند!

.

نوشته شده توسط در دوشنبه 8 اردیبهشت1393
 ...
  ...

  فریادهایم

  تبری بی نا بود

  که هیچ اثری در سنگ نکرد

  اما تراکم امواجش

  پژواکی بینا شد

  که دیوار صوتی را شکست!

  حالا دیگر گوش من هم سنگین شده است!!

  ..

                 ...

                 خوب می دانم

                 فریادی که از سکوتم بلند است را

                 هیچ گوشی یارای شنیدن نیست!!

                  ..

                             ...

                             مرا سرزنش نکنید اگر نمی شنوم

                             حس شنوایی ام را

                             با پنبه ای که در گوششان بود

                              آرام آرام

                              سر بریدند!!

                              ..

                        م.ع

نوشته شده توسط در یکشنبه 7 اردیبهشت1393

*

عشق را درعمل است و کارِهرعاقل نیست

که قیاس و مَثَل و حساب ، کار ِ دل نیست

.

مستی و مونسی ِ اهلِ ریا؟  ممکن نیست

چشم خودبین، به انیسیِ صفا  قابل نیست

.

جور ِ ارباب ِ جفا تا به کجا، صبر کجا؟

به خدا هم که خدا به این وفا  مایل نیست

.

چند  باید  بنشینی   به در ِ  کاخ ِ ستم

عمر رفت ازکف و برعدل کسی شاغل نیست

.

حکم ِ مردانِ ریا، حکم ِ تجارت باشد

سود ِ این قافله با خلوتیان ِ دل نیست

.

عاشقان آینه ی ِ ذات و صفات ِ حقند

 جلوه اش را دغلِ اهلِ ریا حائل نیست

.

 

آن پناهنده ی ِ آغوش ِ هوس،  نزد ِ وفا

هرکجایی شده است و حقِّ آب و گل نیست

.

آن کِه را غمزه ی هر دلبرکی  شیر نمود

شیرِ این بیشه نه و در دلِ ما منزل نیست!

.

میترا!  شعشعه ی ِ پرتو ِ مهر ِ ازلی

شامل ِ حال ِ جفابال و دلِ غافل نیست

.

*

م.ع

نوشته شده توسط در شنبه 6 اردیبهشت1393

*

آنقدر در مسیر

گم شده ام

که حالا دیگر

دستِ راست و چپم را

خوب می شناسم!

و با وزشِ هر نسیم

شمال و جنوب را

خوب تشخیص می دهم!

.

------------------

*

وقتی دستت را گرفتم

تا پا به پای هم قدم برداریم

آنقدر برای تک روی

زمینم زدی

که حالا دیگر یاد گرفته ام

دست به زانوی خود بزنم

برایِ بودن و ایستادن و رفتن

رفتنی حتا بی وداع ... !!

.

--------------------

*

اگرچه در مسیر

با هر تیرِ جفا

زخمی برداشته ام عمیق

اما حالا دیگر

سطحی نمی نگرم،

نه عشق را

و نه دعوای بر سر وفا و جفا

و نه این همه مکر و کبر و ریا

...

حالا دیگر باور دارم که عشق

برای هرکسی

تعریفی جدا دارد

هم چنان که

تعریف "من و تو" 

 در دفتر ِ " ما "

 هرگز نمی گنجد!

.

--------------------

*

هر بار که زمین خوردم

چشمم

به چاله چوله هایی افتاد

که تو رویشان را

پوشانده بودی!!

.

نوشته شده توسط در جمعه 5 اردیبهشت1393
   *

   زیر ِ نور خدا که می نشستم

   در دلم با او

   هزار سخن می گفتم

   از مسیر پیش رو...

   و گویی او،

   با زبانِ بی زبانی می گفت:

   باید با پاهایِ خودت بروی

   تا به حقیقت برسی!

   گفتم: وقتی رسیدم، چه می شود؟

   به چه دست می یابم؟

   گفت : به هیچ!

   گفتم: اگر هیچ، پس چرا بروم؟

   گفت: تا نروی و خودت نرسی،

   باور نمی کنی

   و همیشه گمشده ای داری،  

   که می خواهی بروی تا پیدایش کنی.

   و نیز گفت:

   البته این هیچی که بدان می رسی

   با هیچی که اکنون می شنوی

   زمین تا آسمان،    

   فرق دارد!

   ...

   با نوری که او به دلم تابید

   در تاریکی ها، بی هراس

   قدم گذاشتم

   رفتم و رفتم و رفتم

   تا بیابم آنچه را که ممکن می شود، از ندانسته ها ...

   تا رمز گشایی کنم

   علت هر پدیده را...! 

   رفتارها  را دیدم و

   رازها را جستجو کردم

   هر چه پیش آمد را

   پذیرش کردم

   و تنها شاهد بودم و تماشاگر ...

   رفتم و دیدم و جستجو کردم

   رفتم تا رسیدم به هیچ!

   هیچی که با هیچ ِ در بیان،     خیلی فرق داشت

   همان که می گویند:

   شنیدن کی بود مانند دیدن!

   هیچی که   برای رسیدن به آن

   سیب ِ کالم    رسید و پخته شد!

   و از درخت افتاد!

   افتاد

   و "هیچ" را

   محکم در بغل گرفت!

   .

   اما

   در این عبور

   به حقیقتی دیگر هم

   دست یافتم

   آن چه همیشه مانعی بود بزرگ

   برای رسیدن به این معرفت

   و آن

   دروغی بود که راست می نمود!

   ..

   و تازه فهمیدم

   او که می گفت:

   "علاوه بر صدا

   صداقت هم می ماند" ،

   یعنی چه !

   .. 

   فهمیدم

   چشم ها را که بشوییم

    دروغ

   نمی تواند تا ابد

   پنهان بماند!!!

   . 

   نتیجه ؟

   :

   حالا

   آرامشی دارم

   که هیچ زمان نداشته ام!

   *

   واین نیز برای تولد زهره:

                               *

                                زمانی

                                سایتی بود و آسمانی

                                زهره ای بود و

                                خاطراتی از جنس شعر!

                                ...

                                یادش به خیر!

                                شطحیاتش این بود :

                        " و دیگر... هیچ !! "

                               *

 

نوشته شده توسط در شنبه 16 فروردین1393 |

 * 

عشق و قیاس

مانندِ

گروه خونیِ

مثبت و منفی است

، 

همدیگر را

پس می زنند!

.

*

*

*

 

عاشق که باشی

جز آغوش یار

آغوش دیگری نمی جویی

،

چه طور می توان

از گرمایِ هوس

انرژی دزدید

برای نثار

به پای عشق؟!!!

.

*

*

*

 

عشق و انتقام

دو کفه یِ یک ترازو

نیستند

، 

هرگز همسنگ

نمی شوند!

.

*

*

* 

 

عشق را

تنها

در یکی شدن با معشوق

می توان تجربه کرد

، 

نه در جمع ِ

دلبرکانِ غماز !؟

.

*

*

*

 

تعجب می کنم

بی وفایان

چگونه وفا می جویند؟

،

چه طور می توان

در کوزه تلخاب ریخت

و انتظارِ تراوشِ

قنداب داشت؟!

.

*

*

*

 

چگونه می شود

دور شد

اما

نزدیکی طلبید؟

، 

طلب ِ گرما

از خاکستر ِ مرده

 انتظار ِ

بی جایی است!

،

جفا پیشگی و

سودجویی

از دستِ وفا

تا کِی و کجا؟!!

.

*

*

*

 

سگِ ولگرد پی ِ گرگِ هوس هی چرخید،

چشم ِ اغماض ِ وفا  دید و نترسید و گزید

؛ 

از گزش های فراوان به کُما رفت صفا

عاقبت تیغ ِ جفا  سینه ی ِ بیمار درید!

.

*

*

م.ع

                                       *     *      *      *      *

 

*

هیچ رویی نشود آینه ی حجله ی بخت

مگر آن روی که مالند در آن سُم ِ سمند

*

حافظ

نوشته شده توسط در سه شنبه 5 فروردین1393
 

   عشق چیزی جاودانه است،

    جزئی از ابدیت است.

   اگر رشد پیدا کنی،

   راه و رسمش را بدانی و واقعیات زندگی عاشقانه را بپذیری،

   آنگاه عشق روز به روز رشد می کند و شاخه و برگ بیشتری می یابد.

 

   عشق شور و هیجان نیست، عاطفه نیست.

   ادراکی بسیار عمیق نسبت به این نکته است که

   یک نفر به نحوی کامل کننده ی توست.

   کسی هست که از تو دایره ی کاملی می سازد.

   حضور این شخص، حضور تو را اعتلا می بخشد.

   عشق به تو آزادی می بخشد تا خودت باشی؛

   عشق احساس مالکیت نیست.

 

   عشق نباید با ازدواج کردن نابود شود.

   عشق به دست کسانی نابود می شود که

   نمی دانند چطور عشق بورزند.

   عشق نابود می شود چون

   در وهله ی اول عشقی نبوده است!

   تو در رؤیا زندگی می کرده ای و واقعیت زندگی

   آن رؤیا را نابود می کند

   وگرنه عشق چیزی جاودانه است و جزئی از ابدیت ...

 

   هیچ چیز نمی تواند عشق را نابود کند.

   به زعم من، در اکثر موارد اصلن عشقی در کار نیست.

   شاید آن را با هیجانات جنسی اشتباه گرفته بودی،

   جذابیت جنسی، فقط رفیق شفیق ناشناخته است.

   اگر عشق تو فقط کشش جنسی بوده باشد،

   محکوم به فنا و نابودی است.

 

   وقتی می گویم عشق واقعی، می دانی منظورم چیست؟

   منظورم این است:

   این که در حضور آن شخص ناگهان  احساس کنی خوشحالی،

   صرفن از بودن با هم احساس نشئگی کنی.

   فقط همان حضورش، چیزی را در ژرفای دلت اقناع می کند ..

   چیزی در قلبت به نغمه در می آید و تو به هارمونی درمی آیی.

   و فقط با حضورش، حضور مطلق او و نه چیز دیگر،

   بدون آنکه چیزی احتیاج باشد، و دیگر تو هیچ تقاضایی نداری،

   و فقط حضور و بودنش برای خوشحالی و به وجد درآمدنت کافی است.

   چیزی در درونت شکفتن را آغاز می کند،

   هزاران نیلوفر آبی شکفته می شوند و ...

   و آنگاه تو فردیت ، تمرکز و استواری بیشتری پیدا می کنی.

   پس این عشق است!

 

                                                                از کتاب:  بلوغ

نوشته شده توسط در دوشنبه 12 اسفند1392
 
مطالب قدیمی‌تر